Mówcy

ŚWINOUJŚCIE 2021:

1. Marek Kamiń­ski — biskup Kościo­ła Zie­lo­no­świąt­ko­we­go w Pol­sce (od roku 2008), absol­went Chrze­ści­jań­skiej Aka­de­mii Teo­lo­gicz­nej w War­sza­wie, dok­tor nauk teo­lo­gicz­nych.

Uro­dził się w rodzi­nie zie­lo­no­świąt­ko­wej, uczest­ni­cząc od dziec­ka w życiu ducho­wym Zbo­ru w Słup­sku. W roku 1979 doświad­czył nawró­ce­nia, został ochrzczo­ny Duchem Świę­tym i przy­jął chrzest wia­ry. Po ukoń­cze­niu szko­ły śred­niej, w roku 1983, roz­po­czął stu­dia na Wydzia­le Teo­lo­gii Ewan­ge­lic­kiej w Chrze­ści­jań­skiej Aka­de­mii Teo­lo­gicz­nej w War­sza­wie. Stu­dia ukoń­czył w roku 1989, uzy­sku­jąc tytuł magi­stra. Po zakoń­cze­niu stu­diów peł­nił służ­bę pasto­ra Zbo­ru w Kosza­li­nie (1989−2009). Rów­no­le­gle do służ­by pastor­skiej roz­wi­ja­ła się jego aktyw­ność wykła­dow­cy pod­czas chrze­ści­jań­skich kon­fe­ren­cji zarów­no w kra­ju jak i za gra­ni­cą, co mia­ło duży wpływ na póź­niej­szy roz­wój jego służ­by.

W latach 2004–2008 peł­nił urząd Zastęp­cy Pre­zbi­te­ra Naczel­ne­go u boku bpa Mie­czy­sła­wa Czaj­ko.  W roku 2008 został powo­ła­ny przez Synod Kościo­ła Zie­lo­no­świąt­ko­we­go na urząd Pre­zbi­te­ra Naczel­ne­go — Bisku­pa Kościo­ła. Urząd ten peł­ni do dnia dzi­siej­sze­go.

W roku 2011, po stu­diach dok­to­ranc­kich w Chrze­ści­jań­skiej Aka­de­mii Teo­lo­gicz­nej w War­sza­wie, uzy­skał tytuł dok­to­ra nauk teo­lo­gicz­nych. Tytuł jego dyser­ta­cji dok­tor­skiej brzmiał: „Kościół Zie­lo­no­świąt­ko­wy w latach 1988–2008. Stu­dium histo­rycz­no-ustro­jo­we”. Kon­ty­nu­acja jego dzia­łal­no­ści nauko­wo-dydak­tycz­nej pole­ga na pro­wa­dze­niu wykła­dów na Wyż­szej Szko­le Teo­lo­gicz­no-Spo­łecz­nej w War­sza­wie oraz udzia­le w kon­fe­ren­cjach nauko­wych w kra­ju i za gra­ni­cą.

Biskup Kamiń­ski jest cenio­nym przed­sta­wi­cie­lem świa­to­we­go ruchu zie­lo­no­świąt­ko­we­go. W latach 2015–2017 peł­nił funk­cję Pre­zy­den­ta Mię­dzy­na­ro­do­wej Spo­łecz­no­ści Chrze­ści­jan Wia­ry Ewan­ge­licz­nej. Od roku 2012 do chwi­li obec­nej jest człon­kiem Exe­cu­ti­ve Com­mit­tee of the World Assem­blies of God. W Euro­pie od roku 2015 peł­ni funk­cję Wice­prze­wod­ni­czą­ce­go Euro­pej­skiej Spo­łecz­no­ści Zie­lo­no­świąt­ko­wej (Pen­te­co­stal Euro­pe­an Fel­low­ship).

2. Leszek Mocha

Leszek Mocha, lat 60, absol­went The Inter­na­tio­nal Biblie Tra­ining Insti­tu­te w Bur­gess Hill  (Anglia). Duchow­ny Kościo­ła, ordy­no­wa­ny na pre­zbi­te­ra w roku 1988 przez prezb. Micha­ła Hydzi­ka, ówcze­sne­go zwierzch­ni­ka pol­skich zie­lo­no­świąt­kow­ców i oso­bi­ste­go men­to­ra, w asy­ście prezb. Grze­go­rza Ilczu­ka i Maria­na Suskie­go.

Pastor Zbo­ru „ Oaza” w Jastrzę­biu Zdro­ju (od 1987), dyrek­tor Misji Kra­jo­wej (1987 – 2000),  prezb. okrę­go­wy okrę­gu połu­dnio­we­go, a tym samym czło­nek naczel­nej rady kościo­ła (2004 – 2008). Przez osta­nie 12 lat czło­nek PNRK. Obec­nie roz­po­czął pią­tą kaden­cję w Radzie Kościo­ła, nale­ży więc od wie­lu lat do ści­słe­go kie­row­nic­twa Kościo­ła.

Z powo­ła­nia ewan­ge­li­sta, usłu­gu­je na ewan­ge­li­za­cjach i w naszym w kra­ju, i na wie­lu kon­ty­nen­tach. Jest rów­nież cenio­nym pasto­rem nie tyl­ko w lokal­nej wspól­no­cie, a tak­że nauczy­cie­lem, wykła­dow­cą  Kra­kow­skie­go Semi­na­rium Biblij­ne­go oraz Semi­na­rium Teo­lo­gicz­ne­go w Ustro­niu. Mimo róż­nych form posłu­gi, głów­ne powo­ła­nie jest zauwa­żal­ne bez tru­du. Jak powie­dział kie­dyś jeden z jego przy­ja­ciół, zawsze koń­czy jako ewan­ge­li­sta.

Mot­tem życia, a tym samym zwia­sto­wa­nia jest Sło­wo: „ On swą potęż­ną, dzia­ła­ją­cą w nas mocą, jest w sta­nie uczy­nić o wie­le wię­cej niż to, co Go pro­si­my lub co jeste­śmy w sta­nie sobie wyobra­zić.” (Ef 3, 20). Wyni­ka stąd jego tro­ska o gło­sze­nie Ewan­ge­lii wśród zna­ków i cudów, a w cen­trum naucza­nia — Oso­ba Ducha Świę­te­go. Zachę­ca więc chrze­ści­jan, aby modli­li się o napeł­nie­nie Mocą, wie­rzy bowiem, że do każ­de­go wie­rzą­ce­go skie­ro­wa­na jest ta obiet­ni­ca.

Od 2010 roku jest zaan­ga­żo­wa­ny misyj­nie  w Indiach. Odwie­dził ten kraj już dzie­sięć razy, usłu­gu­jąc na ewan­ge­li­za­cjach oraz na kon­fe­ren­cjach pasto­rów i lide­rów. Zabie­ga o środ­ki na wspie­ra­nie sie­rot i rodzin pastor­skich. Był ini­cja­to­rem wybu­do­wa­nia dwóch sie­ro­ciń­ców „Betez­da” w tym pań­stwie.

Leszek Mocha od począt­ku słu­ży wraz z żoną Mał­go­rza­tą, z domu Hydzik, któ­ra jest odpo­wie­dzial­na za życie muzycz­ne w „Oazie”. Mają dwie peł­no­let­nie cór­ki — Kami­lę i Oli­wię.

W wol­nych chwi­lach słu­cha muzy­ki, spo­ro czy­ta, pasjo­nu­je się pił­ką noż­ną, lubi też dobry film.

3. Woj­ciech Gajew­ski

Od 30 lat pastor Zbo­ru Chry­stu­sa Zba­wi­cie­la we From­bor­ku. Histo­ryk z wykształ­ce­nia i pasji. Zawo­do­wo zwią­za­ny z Uni­wer­sy­te­tem Gdań­skim: dok­to­rat (1998), habi­li­ta­cja (2013), pro­fe­sor uczel­ni (2015). Spe­cja­li­zu­je się w histo­rii sta­ro­żyt­nej, histo­rii Kościo­ła, spo­łecz­no-reli­gij­nych aspek­tach wcze­sne­go Impe­rium Rzym­skie­go, rela­cjach chrze­ści­jań­stwa i juda­izmu okre­su tzw. dru­giej Świą­ty­ni, pro­ble­ma­ty­ce rodzi­ny i domo­stwa w kul­tu­rze anty­ku oraz w histo­rii ruchu pen­te­ko­stal­ne­go.

Autor kil­ku mono­gra­fii, m.in. Cha­ry­zmat, urząd, hie­rar­chia [2010], Ekkle­sia a oikos w epo­ce Nowe­go Testa­men­tu. Kościół w świe­tle antycz­ne­go domo­stwa [2013], współ­au­tor wie­lu opra­co­wań zbio­ro­wych i ponad 60 arty­ku­łów nauko­wych, m.in. Pro­gre­syw­ny cha­rak­ter ducho­wo­ści pen­te­ko­stal­nej [2012]; Insty­tut Biblij­ny w Gdań­sku. Dzie­je i cha­rak­ter semi­na­rium pen­te­ko­stal­ne­go w okre­sie mię­dzy­wo­jen­nym [2014]; Grzech i dys­cy­pli­na w Koście­le antycz­nym[2015]; Począt­ki dia­spo­ry żydow­skiej w Rzy­mie [2017]; Geo­gra­fia i demo­gra­fia ekle­zjal­nych wspól­not pro­te­stanc­kich [2017]; Sakra­ment chrztu w teo­lo­gii i prak­ty­ce lute­ra­ni­zmu [2019]; Extra ecc­le­siam nul­la salus w per­spek­ty­wie pen­te­ko­stal­nej [2020].

Mąż [Ali­cja], ojciec [Mate­usz, Szy­mon  i Kor­ne­lia] i dzia­dek (Emi­lia, Julian, Anto­ni­na, …].

4. Sła­wek Jagie­ła

Pastor KZ Kana­an w Ole­śnie, współ­twór­ca kościo­ła onli­ne oraz twór­ca pro­jek­tu zakła­da­nia Kościo­łów (700 miast). Czło­nek Pre­zy­dium Naczel­nej Rady Kościo­ła. Ojciec trój­ki i dzie­ci (Tymo­te­usz, Mag­da­le­na, Filip) i mąż jed­nej żony (Kry­sty­na).

5. Tomasz Ropiej­ko

Pastor dwu­kam­pu­so­we­go Zbo­ru Radość Życia w Gdań­sku. Wie­lo­let­ni lider, dusz­pa­sterz, kazno­dzie­ja, wykła­dow­ca i mów­ca kon­fe­ren­cyj­ny. Jego pasją jest budo­wa­nie współ­cze­sne­go kościo­ła z Bożym ser­cem dla świa­ta. Pry­wat­nie jest mężem Nan­cy oraz ojcem dwój­ki doro­słych dzie­ci: Mate­usza i Ani­ty. 

6. Lidia Nowa­kow­ska 

Jest żoną Paw­ła, pasto­ra Kościo­ła Zie­lo­no­świąt­ko­we­go w Ole­śni­cy oraz mamą Oli­wii i Nata­na. Od wie­lu lat całą rodzi­ną podró­żu­ją po Pol­sce i Euro­pie wysta­wia­jąc ewan­ge­li­za­cyj­ny spek­takl “Bra­my Nie­ba i Pło­mie­nie Pie­kła.” Lidia jest tak­że pre­ze­sem Ole­śnic­kie­go Forum Kobiet oraz ini­cja­tor­ką, orga­ni­za­tor­ką i mów­czy­nią na ewan­ge­li­za­cyj­nych śnia­da­niach oraz kola­cjach dla kobiet w wie­lu miej­scach w Pol­sce. Za wkład w dzia­łal­ność na rzecz kobiet w Ole­śni­cy zosta­ła w 2020 roku nomi­no­wa­na w ple­bi­scy­cie Gaze­ty Wro­cław­skiej “Oso­bo­wość Roku” w kate­go­rii Kul­tu­ra. Lidia pra­cu­je tak­że zawo­do­wo jako dyrek­tor biu­ra w jed­nej z wro­cław­skich spół­ek.

Ukoń­czy­ła Wyż­szą Szko­łę Teo­lo­gicz­no-Spo­łecz­ną w War­sza­wie oraz Wyż­szą Szko­łę Filo­lo­gicz­ną we Wro­cła­wiu. Obec­nie kon­ty­nu­uje stu­dia teo­lo­gicz­ne w Austrii. W krę­gu jej zain­te­re­so­wań jest muzy­ka, goto­wa­nie, język i kul­tu­ra ame­ry­kań­ska oraz służ­ba kobiet. Ulu­bio­ny cytat z Biblii to Dzie­je Ap. 16:14, gdzie w jed­nym wer­se­cie jest wymie­nio­ne imię jej oraz jej męża. Jak zapew­nia w kon­tek­ście tego wer­se­tu, zawsze uważ­nie słu­cha słów swo­je­go męża…

7. Mariusz Musz­czyń­ski

Mąż Lidzi i ojciec czwór­ki dzie­ci. W peł­no­eta­to­wej służ­bie od 1989 roku. Pastor Kościo­ła Osto­ja w Opo­lu, teo­log, pisarz, wykła­dow­ca aka­de­mic­ki. W swo­jej posłu­dze kła­dzie nacisk na pio­nier­stwo, jed­ność w róż­no­rod­no­ści,  wypo­sa­ża­nie nowych poko­leń przy­wód­ców oraz apo­stol­ski cha­rak­ter Kościo­ła.

 

8.

 

Dodaj komentarz