Mówcy

ŚWINOUJŚCIE:

1. Bp Marek Kamiń­ski — Pre­zbi­ter Naczel­ny Kościo­ła Zie­lo­no­świąt­ko­we­go w Pol­sce

Nawró­cił się i został ochrzczo­ny w 1979 r. w Słup­sku; ordy­no­wa­ny na pre­zbi­te­ra w 1996 r. Jest absol­wen­tem Chrze­ści­jań­skiej Aka­de­mii Teo­lo­gicz­nej. Od począt­ku służ­by w Koście­le zwią­za­ny ze zbo­rem w Kosza­li­nie, gdzie został ordy­no­wa­ny na dia­ko­na (1989), a w następ­nym roku objął urząd pasto­ra. Kazno­dzie­ja i wykła­dow­ca na ogól­no­pol­skich zlo­tach mło­dzie­ży, kon­gre­sach i kon­fe­ren­cjach kościel­nych. Prze­wod­ni­czą­cy cyklicz­nych kon­fe­ren­cji „Bra­ter­stwo ponad gra­ni­ca­mi”- ini­cja­ty­wy krze­wią­cej współ­pra­cę mię­dzy Kościo­ła­mi zie­lo­no­świąt­ko­wy­mi z Euro­py Wschod­niej i Zachod­niej. Rodzi­na: żona Ewa, syno­wie Benia­min i Noe.

2. Leszek Mocha

Pastor i wie­lo­let­ni wykła­dow­ca i ewan­ge­li­sta Kon­gre­sów KZ, czło­nek NRK odpo­wie­dzial­ny za Misje i Ewan­ge­li­za­cje. Usłu­gu­je z pasją inspi­ru­jąc do życia w Mocy Ducha Świę­te­go.
Jest pasto­rem zbo­ru w Jastrzę­biu Zdro­ju, oraz zapra­sza­nym kazno­dzie­ją do usłu­gi w kra­ju a tak­że zagra­ni­cą. Jego pasja jest misja w Indiach. Odwie­dził Indie czte­ry razy, usłu­gi­wał na ewan­ge­li­za­cjach i kon­fe­ren­cjach dla pasto­rów. Bóg uży­wa go w Darach Ducha Świę­te­go oraz  w modli­twie o cho­rych.
Rodzi­na: Żona Mał­go­rza­ta oraz dwie cór­ki, Kami­la i Oli­wia.
 

3. Tomasz Ropiej­ko

Swo­je życie zawie­rzył Bogu w szko­le śred­niej w 1984 r. Bli­sko rok póź­niej przy­jął chrzest wia­ry. Ordy­no­wa­ny na dia­ko­na w 1991 r., a na pre­zbi­te­ra w 1999 r. Jego macie­rzy­stą spo­łecz­no­ścią jest zbór Kościo­ła Zie­lo­no­świąt­ko­we­go Radość Życia w Gdań­sku, przy ul. Meno­ni­tów, gdzie był lide­rem, a potem, przez 11 lat, II pasto­rem. W 2005 r. prze­jął opie­kę nad zbo­rem jako Pastor. W latach 1997–2000 pro­wa­dził Okrę­go­wą Szko­łę Misyj­ną, któ­ra wspie­ra­ła zakła­da­nie nowych zbo­rów. Jest absol­wen­tem War­szaw­skie­go Semi­na­rium Teo­lo­gicz­ne­go oraz Mat­ter­sey Hall Gra­du­ate Scho­ol (Ban­gor Uni­ver­si­ty). Od 2000 roku przez 16 lat peł­nił służ­bę w Pre­zy­dium NRK. Jest mężem Nan­cy i ojcem dwój­ki doro­słych dzie­ci: Mate­usza i Ani­ty. Jego pasją jest zachę­ca­nie ludzi do nie­prze­cięt­ne­go życia z Jezu­sem i wywie­ra­nia Boże­go wpły­wu na ota­cza­ją­cy nas świat. 

4. Sła­wek Jagie­ła

Pastor KZ Kana­an w Ole­śnie, współ­twór­ca kościo­ła onli­ne oraz twór­ca pro­jek­tu zakła­da­nia Kościo­łów (700 miast). Czło­nek Pre­zy­dium Naczel­nej Rady Kościo­ła. Ojciec trój­ki i dzie­ci (Tymo­te­usz, Mag­da­le­na, Filip) i mąż jed­nej żony (Kry­sty­na).

5. Miro­sław Kulec

Uro­dzi­łem się w Biel­sku-Bia­łej, tu za spra­wą modlitw moje­go dziad­ka i poświę­ce­nia dla ewan­ge­li­za­cji kil­ku mło­dych ludzi usły­sza­łem ewan­ge­lię i doświad­czy­łem zba­wie­nia. W szcze­gól­ny spo­sób zaopie­ko­wał się mną pastor Zby­szek Sob­czuk, to przez jego cier­pli­wość i czas na modli­twę zaczą­łem oczysz­czać moje życie z nie małych pro­ble­mów prze­szło­ści, poszu­ki­wa­łem uświę­ce­nia oraz zwró­ci­łem się do Boga o chrzest w Duchu Świę­tym. Swo­je powo­ła­nie i ducho­wy wzrost zawdzię­czam dusz­pa­ster­stwu i naucza­niu pasto­ra Edwar­da Lor­ka. Zbór „Fila­del­fia” stał się moim ducho­wym domem i miej­scem gdzie pozna­łem moją żonę. Jestem nie tyl­ko szczę­śli­wym mężem, ale też tatą czwór­ki dzie­ci (Daniel, Ala, Janek, Anet­ka). Po upad­ku Związ­ku Radziec­kie­go wyje­cha­li­śmy wraz z żoną na misje do Rosji. Po dwóch latach służ­by i inten­syw­nej nauki języ­ka, odczu­li­śmy, że Bóg powo­łu­je nas do Esto­nii. Pozna­ny tam Estoń­czyk, pastor Georg Tüma­nok zapro­po­no­wał nam wspól­ną pra­cę przy zakła­da­niu Kościo­ła w jed­nej z kolo­ni kar­nych. Tak roz­po­czę­ła się naj­więk­sza przy­go­da nasze­go życia, któ­ra zmie­ni­ła nasz spo­sób patrze­nia na Boże dzia­ła­nie, jego cuda i ducho­we praw­dy. Po okre­sie prze­śla­do­wań i trud­no­ści o jakich wcze­śniej czy­ta­łem tyl­ko w książ­kach, w miej­scu gdzie chcia­ło rzą­dzić zło, naro­dził się nowy zbór. Wkrót­ce potem zało­ży­li­śmy szko­łę biblij­ną prze­zna­czo­ną dla więź­niów opusz­cza­ją­cych zakład kar­ny i pra­gną­cych zało­żyć nowe spo­łecz­no­ści w głę­bi Rosji. Była to pierw­sza szko­ła biblij­na w wię­zie­niu na tera­nie b. ZSRR. W tym samym cza­sie, z prze­rwa­mi, pra­co­wa­łem też misyj­nie w Turk­me­ni­sta­nie, na Kau­ka­zie w Szwe­cji oraz w Mek­sy­ku.

W 1996 roku, przy­je­cha­li­śmy do Pol­ski na krót­ki urlop, usłu­gi­wa­łem Sło­wem Bożym w Wado­wi­cach, gdy przez ówcze­sne­go Pre­zbi­te­ra Okrę­gu Wschod­nie­go KZ bra­ta Grze­go­rza Ilczu­ka, Bóg powo­łał nas by wra­cać do Pol­ski. Wraz z żoną, odczu­wa­li­śmy, że przy­szedł czas powro­tu do kra­ju, tym razem na dłu­żej niż urlop. Zosta­łem pasto­rem zbo­ru w Cheł­mie, przez 16 lat Bóg uczył mnie tam co zna­czy naśla­do­wa­nie Jezu­sa. Ludzie ota­cza­li nas miło­ścią i przy­jaź­nią, był to naj­lep­szy czas w naszym życiu. Przez 14 mie­się­cy od roku 2010 pra­co­wa­łem pro­wa­dząc dwa zbo­ry w Cheł­mie, oraz w Gród­ku. W roku 2011 ze łza­mi w oczach roz­sta­li­śmy się z gro­nem naszych przy­ja­ciół w Cheł­mie by zacząć sta­łą służ­bę w Repu­bli­ce Cze­skiej, w Gród­ku. Pro­wa­dząc tu zbór, ośro­dek samot­nej mat­ki z dziec­kiem oraz inne służ­by, jeź­dzi­li­śmy czę­sto do Pol­ski usłu­gu­jąc i dzie­ląc się Sło­wem Bożym. W tym roku nasza służ­ba zato­czy­ła koło i znów wró­ci­li­śmy do Biel­skiej „Fila­del­fii”, wie­rzy­my, że i w tym miej­scu Bóg obda­ru­je nas powo­ła­niem i popro­wa­dzi we wszyst­kim dla Jego chwa­ły. Jestem wdzięcz­ny Panu Jezu­so­wi, że uczy­nił nasze życie przy­go­dą któ­ra pro­wa­dzi do praw­dzi­we­go domu w nie­bie.

 

 

Dodaj komentarz